Heel veel mensen bidden. Ze spreken een gebed uit en zeggen dat ze daar baat bij hebben. Christenen bidden ook. Bidden is praten met God. Voor veel mensen is dit net zo reëel als waneer je bij Hem op bezoek kon gaan. Ze ervaren dat hun woorden niet verdwijnen in het luchtledige. Alles wat je zegt of denkt, hoort God. Hij zit klaar om naar je te luisteren, een en al oor. Ook als je niet hardop bid, hoort hij je. Dat is even wennen misschien maar het is ook een mooie gedachte. Denk je eens in; God heeft 24 uur per dag belangstelling voor je! Hij kent je gedachten en wil niets liever dan dat je met je verhaal naar Hem toe komt. Hij zal je niet wijzen op zijn toch al volle agenda; bij hem hoef je niet te wachten tot je aan de beurt bent. Misschien vraag jij je af wat je wel en niet tegen God kunt zeggen. Dan is het goed om God te zien als iemand die graag met je wil praten.

Hij wil graag horen wat je denkt en voelt, wat je diep van binnen bezig houdt. Niet dat Hij dat anders niet zou weten, maar hij wil het graag van jou zelf horen. Hij zoekt contact. Soms kun je er verschrikkelijk behoefte aan hebben om je hart te luchten.

Dat kan bij God. Bidden is dus eigenlijk: je hart uitstorten, inclusief de dingen die je moeilijk vind, waar je tegenop ziet, waar je verdriet om hebt.